قرآن نيز مىفرمايد : لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاذَى : « صدقات خود را با منت و آزار دادن طرف مقابل باطل نكنيد » . « 1 » عجب ، خودپسندى ، ريا ، سمعه و تظاهر بعد از عمل ، موجب نابودى اعمال و سرمايه انسان است ، سرمايه‌اى كه در عوض گوهر گرانبهاى عمر دريافت كرده است ، انسانى كه در خسران و زيان است تا عملى را كسب كند ( إِنَّ الْانسَانَ لَفِى خُسْر « 2 » مواظب باش مصداق قول پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نشويم كه فرمودند : « با ذكر گفتن ( الله اكبر - لا إله الا اللّه - سبحان الله ) درختى براى شما در بهشت غرس مىشود » ، آن صحابى گفت : پس در اين صورت بسيار درخت در بهشت داريم ، حضرت فرمودند : « به شرطى كه آتش نفرستى و آنها را نسوزانى ، اين آتش فرستادن معاصى ما است كه موجب نابودى اعمال است » . اى عزيز تا اين گناهان به حدّ شرك نرسيده قابل بخشش و مغفرت است ، اگر تا حال همچنين بوده‌ايم بيا توبه كنيم كه خداوند توبه‌پذير و مهربان است . عملى كه نجات دهنده انسان است ، عملى كه به مرز حبط و نابودى نرسيده باشد ، عمل چه نيك باشد چه بد ، همسفر ما تا آخرت است . در روايت از رسول گرامى ( صلى الله عليه وآله ) است كه : براى هر يك از شما سه دوست است : يكى آن كه وقتى از آن چيزى طلب كنى به تو مىدهد و آن مال و ثروت تو است ، و ديگرى دوستى است كه تا نزديك قبر همراه تو است و چيزى به شما اعطاء نمىكند ، و ديگر به دنبال شما نمىآيد و آن نزديكانت هستند ( مثل زن و فرزند و اقوام ) و سومى دوستى است كه گويد به خدا قسم من با تو هستم هر جا به روى و از

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 264 . ( 2 ) . سوره عصر ، آيه 2 . .